Milczenie które jest złotem? Zachowania trenerów piłki nożnej w kontekście stosowanych form treningowych.

Trener piłki nożnej to osoba-instytucja. W znacznej większości przypadków odpowiada on za wszelki rodzaj planowania, kontrolowania oraz wdrażania procesu treningowego. Jest centralną postacią na treningu, nadając ton tokowi zdarzeń. Swoim zachowaniem kreuje wzór osobowościowy do którego wielokrotnie dążą później jego podopieczni. W dużej części odpowiada za społeczno-emocjonalny byt swoich zawodników. Pokazuje potencjalne ścieżki rozwoju oraz wyznacza kierunek, w którym drużyna i każdy gracz z osobna powinien podążać.

Na każdym poziomie realizacji powyższych działań, trener musi przekazać informację zawodnikom o swoich intencjach i zamierzeniach. Podejmuje także kroki w celu wyegzekwowania założeń własnych planów. Formy w jakich trener piłki nożnej komunikuje się z zawodnikami podczas treningu wydają się niezwykle istotne. Chris Cushion, Paul R. Ford i  Mark Williams z ośrodków naukowych w Wielkiej Brytanii przeprowadzili meta-analizę opisywanego problemu na rodzimym piłkarskim podwórku. Obserwując poprzednie badana w tej materii wyodrębnili trzy dominujące formy komunikacji przez trenerów: instrukcję, pytania oraz ciszę. Wykorzystano tu klasyczną zasadą mówiącą o tym, że człowiek nie może się nie komunikować. W momencie gdy się nie przekazuję informacji werbalnie, komunikuję się z drugim człowiekiem za pomocą gestów, postawy ciała, mimiki.

Tabela 1. Formy komunikacji trenerów piłki nożnej w Wielkiej Brytanii (Cushion, Ford, & Williams, 2012).

1 komunikacja

Warto zauważyć istotny fakt, wskazujący nam o znikomym wykorzystaniu formy komunikacji aktywizującej zawodnika podczas treningu. Niepokojącym jest informacja, że tylko 2,38-7,39% całej treści wysłanych przez trenera komunikatów jest ubrana w postaci pytającej. Przeliczając to na czas treningu autorzy wskazują, że instrukcja dla zawodnika podczas treningu pada częściej niż raz na minutę! Stosując skalę wielkości dla form pytających, możemy spodziewać się że aktywizacja intelektualna zawodników podczas treningu następuję co 15 – 30 minut. Podążając tym tropem, uzyskujemy informacje o tym, że trenerzy wykorzystują formę pytającą ok 3-6 razy podczas treningu. Stosunek instrukcji do pytań wynosi 1 do 10-30.

Zastanówmy się, jaki może być wpływ tych doniesień na praktyczne implikację w treningu piłki nożnej? Gra jest szeregiem zmiennych sytuacji, w których zawodnik musi podejmować decyzję z piłką i bez piłki. W obecności 21 innych zawodników, wymaga to od niego dużej sprawności intelektualnej. Zgodnie z zasadą specyficzności treningu sportowego, jeżeli nie aktywizujemy zawodnika do pracy intelektualnej na treningu, przeszkadzamy w transferze jego indywidualnych umiejętności podczas gry. Sprawdźmy więc, jak w świetle przedstawionych form komunikacji na linii trener-zawodnik, wyglądają formy treningowe.

Badacze w omawianej analizie uprościli trening do dwóch typów form treningowych: ćwiczebnych (org. z. ang.: training form) oraz gier (org. z. ang.: playing form). Wyniki przedstawili w zależności od umiejętności oraz wieku zawodników.

Tabela 2. Formy treningowe stosowane w Wielkiej Brytanii (Ford, Yates, & Williams, 2010)

 2 komunikacja

Analizując wyniki badań, można dostrzec bardzo interesującą zależność: im niższy poziom umiejętności prezentowany przez zawodników, tym bardziej dominuję forma ćwiczebna! Zauważ, że na poziomie Elite stosunek formy gier do formy ćwiczebnej wynosi 6-4, a w grupie Recreational tylko 27 % czasu treningu to formy gier.

Zastanów się więc:

  1. Jaką formę komunikacji wykorzystujesz w stosunku do swoich podopiecznych najczęściej?
  2. W której części treningu najwięcej czasu milczysz?
  3. Jak wygląd stosunek form ćwiczebnych (zabaw, zadań, ćwiczeń) do form gier?

Dowiedz się więcej:

Cushion, C., Ford, P. R., & Williams, A. M. (2012). Coach behaviours and practice structures in youth soccer: implications for talent development. Journal Of Sports Sciences, 30(15), 1631–1641. http://doi.org/10.1080/02640414.2012.721930

Ford, P. R., Yates, I., & Williams, A. M. (2010). An analysis of practice activities and instructional behaviours used by youth soccer coaches during practice: Exploring the link between science and application. Journal of Sports Sciences, 28(5), 483–495. http://doi.org/10.1080/02640410903582750


Podyskutuj z autorem:

user_2596720_1ec8d2_huge

 

 

 

 

 

 

 

Krystian Rubajczyk

k.rubajczyk@polska-pilka-nozna.pl

Dyskusja: