Motywacja do osiągania sukcesów – jak nie zabić ambicji w Twoim dziecku

 

Czy rodzice mogą pomóc w osiągnięciu życiowego sukcesu swojego dziecka? Oczywiście, że tak. Niestety rodzice mogą też przyczynić się do tego, że dzieci stracą zainteresowanie sportem i nie będą czerpały przyjemności i radości z trenowania. Ile razy zdarza się sytuacja, w której rodzice podczas różnego rodzaju zawodów sportowych bądź treningów nawołują, krzyczą, motywują swoje dzieci do grania w momencie gdy obok stoi ich trener. Czy jest to odpowiednie podejście? Naturalne jest to, że rodzice chcą dobra swoich pociech i często podświadomie wykonują czynności, które nie do końca temu służą. Trzeba sobie zadać pytanie gdzie jest granica między pozytywną, a negatywną motywacją?

Rola rodzica w procesie edukacji piłkarskiej jest ogromna. Są oni autorytetem dla swoich dzieci. Mogą przyczynić się do kształtowania pozytywnej postawy swoich dzieci do sportu, poprzez odpowiednie zachowanie i wzorce. Często jednak rodzice wymagają od swoich pociech zbyt wiele, wywierają na nich presję, chcą aby ich dziecko było najlepsze lub z drugiej strony są zupełnie obojętni wobec poczynań swoich podopiecznych. Można wyróżnić pięć negatywnych postaw rodziców wobec sportu:

  1. Rodzice niezainteresowani sportem dziecka – młody piłkarz nie czuje wsparcia od strony rodziców, czuje się osamotniony – może to prowadzić do spadku motywacji do gry, a nawet do wycofania się ze sportu.
  2. Rodzice krytyczni – przed dzieckiem stawiane są wygórowane wymagania, z którymi dziecko nie może sobie poradzić. Rodzice starają się często zaspokoić własne ambicje, zmuszając dzieci do ciężkich treningów i znaczących osiągnięć. Młodzi sportowcy mogą odczuwać lęk i obawę, aby nie rozczarować oczekiwań rodziców.
  3. Rodzice ‘’krzykacze’’ – są to ci rodzice, którzy zbyt mocno angażują się w grę swojego dziecka. Często są agresywni wobec innych uczestników zawodów, krzyczą, okazują niezadowolenie, przez co sprawiają przykrość swojemu podopiecznemu i niejednokrotnie przynoszą mu wstyd przed resztą drużyny.
  4. Rodzice ‘’trenerzy liniowi’’ – czyli rodzice, którzy wcielają się w rolę trenera podczas treningów lub zawodów sportowych. Wprowadza to chaos w psychice dziecka, które nie wie kogo słuchać i co ma zrobić w danej sytuacji. Ograniczona jest w ten sposób jego kreatywność, a podejmowane przez niego decyzje wynikają z presji otoczenia – rodziców.
  5. Rodzice nadopiekuńczy – są to rodzice, którzy nie ufają kompetencji trenera, nadmiernie chronią swoje dziecko przed otoczeniem, ograniczając swobodę działania. Często jest to powodem rezygnacji dziecka z uprawiania sportu.

Zatem jak się zachowywać? Jak wspierać swoje dziecko? Ważne jest to, aby dziecko nie czuło dodatkowej presji nakładanej przez rodziców. Często zadajemy sobie pytanie – Czy w młodzieżowym sporcie chodzi o wynik czy zabawę? Naturalną rzeczą jest wola wygrywania u dzieci i młodzieży, dlatego dodatkowe obciążanie psychiki dziecka nie jest w wielu przypadków dobrym wyjściem. Rodzice często motywują swoje dzieci korzyściami materialnymi. Nie jest to do końca dobre, ponieważ w pewnym momencie dziecko może grać jedynie z myślą o nowej nagrodzie od rodziców. Oczywiście motywacja zewnętrza w takiej postaci jest dopuszczalna lecz trzeba ją stosować świadomie i z pewny dystansem i ograniczeniem. Ważniejsza wydaje się być motywacja wewnętrzna. Dotyczy się to zarówno rodziców jak i samych trenerów. Często lepszą motywacją i nagrodą jest uniesiony kciuk, poklepanie po plecach lub kiwnięcie głową. Nie trzeba wiele, aby dziecko czuło się doceniane i czuło wsparcie od strony rodziców. Zbyt mocne motywowanie do sukcesu może przerodzić się w lęk przed porażką. Wygrana „tu i teraz” nie zawsze oznacza sukces w dłuższej perspektywie i powinni to wiedzieć zarówno rodzice jak i trenerzy. Dzieci powinny postrzegać sukces w kategoriach osiągania osobistych celów np. wykonane dokładniejszego podania bądź uderzenie piłki do bramki, lepsza decyzja w pojedynku 1vs1. Przed młodymi piłkarzami powinno się stawiać realistyczne cele, w celu optymalnego pobudzenia do działania.

Najważniejszym elementem w procesie edukacji piłkarskiej jest to, aby rodzice zaufali trenerowi, któremu powierzają swoje dziecko.

W jakich obszarach może przebiegać współpraca trenera z rodzicami ?!

  • Wyzwalanie i pielęgnowanie w dziecku pasji do sportu;
  • Sport i nauka;
  • Motywowanie;
  • Organizacja czasu;
  • Kształtowanie postaw;
  • Angażowanie rodziców w działalność klubu;

Warto zadać sobie pytania?

Jak motywować i jakie cele stawiać przed dzieckiem?

Jak nie zabić ambicji w Twoim dziecku?

Jak powinna wyglądać relacja trener – rodzic?

Dowiedz się więcej:

  1. Asystent Trenera ,,Dzieci’’ – wydanie specjalne – Artur Koluch ,, Mecze dzieci – wynik czy zabawa ? – str. 41-43
  2. Asystent Trenera – wydanie specjalne – Łukasz Panfil ,, Rodzic asystentem trenera ‘’ – str. 26-29
  3. Piłka nożna dla najmłodszych – Miłosz Stępiński, Krzysztof Paluszek – ,,Współpraca trener – rodzice’’ – str. 25-28
  4. Jak być skutecznym trenerem – Rainer Martens – ,,Motywowanie zawodników’’ – str. 129-144.

Podyskutuj z autorem:

pawlak foto

 

 

 

 

 

 

Michał Pawlak
m.pawlak@polska-pilka-nozna.pl

 

Dyskusja: